Bethel deel 3 – Sekte of geen sekte?

Ik vind het interessant om soms even naar de statistieken van mijn blog te kijken. Ik wil immers wel weten hoe vaak mijn schrijfsels gelezen worden. Soms kun je zien welke zoektermen op Google gebruikt zijn om op mijn blog terecht te komen. Wat me opvalt is dat daar een trend in begint te komen.

Mijn eerste artikel over de vrije baptistengemeente Bethel te Drachten (“Het fenomeen Bethel”) wordt nog steeds met enige regelmaat gelezen. De zoekterm die dan meestal gebruikt wordt is “Bethel Drachten sekte”. Blijkbaar zijn er veel mensen die ervan overtuigd zijn dat de Bethelkerk een sekte is en ze gaan zoeken op Google om bewijzen daarvoor te vinden. Misschien hebben ze kennissen die enthousiast zijn over Bethel en willen ze die voor gek verklaren. Of misschien hebben ze zelf negatieve ervaringen met Bethel en willen ze hun verhaal graag bevestigd hebben.

Nou, die mensen moet ik helaas teleurstellen. De Bethelkerk te Drachten is zeer zeker geen sekte. En toch ook weer wel, maar daar kom ik later op terug. Laten we eens gaan kijken naar wat een sekte precies is. Google geeft de volgende definitie: “Een sekte is een geloofsgemeenschap met opvattingen en gebruiken die zich onderscheiden van overige geloofsgemeenschappen die behoren tot dezelfde stroming als de sekte. Sekten zijn vaak gesticht door een charismatische leider met een nieuwe leer of openbaring.”.

Deze definitie verschilt niet veel van een christelijke gemeente, dus ik snap wel dat er mensen zijn die dat onderscheid niet kunnen maken. Er zijn dan ook wel eens christelijke gemeenten die langzaam in een sekte veranderen. Ik heb dat meegemaakt in de jaren ’90 met een gemeente in Utrecht, genaamd God’s Pleasure. Dat was een heerlijk enthousiaste gemeente waar iedereen welkom was. Er kwamen vooral veel punkers en headbangers op af en zo stond GP al gauw bekend als “de Nederlandse hardrockkerk”. Ik kwam daar eigenlijk alleen als er een concert was, dus ik heb er geen persoonlijk verhaal over te vertellen.

Op een gegeven moment kreeg GP een nieuwe Antilliaanse voorganger genaamd Edwin. Hij deed heel grappig en hij werd zanger van de band Decision-D, de metalband van de gemeente. Deze man was heel charismatisch en veel mensen waren heel enthousiast over hem. Hij sprak alsof hij een profeet (een man van God die het woord van God doorgeeft) was en de gemeenteleden deden alles wat hij zei. Op een gegeven moment was het zelfs zo ver dat alle gemeenteleden bereid waren om voor hun leider te sterven. Als man van God was Edwin ervan overtuigd dat alles wat hij zei bij God vandaan kwam, dus kon hij alles maar zeggen wat hij wilde. Zo heeft hij veel mensen flink benadeeld en er zijn hartverscheurende verhalen over wat hij zijn gemeenteleden heeft aangedaan.

De christelijke gemeente God’s Pleasure veranderde hierdoor langzaam maar zeker in een gevaarlijke sekte. Op het laatst waren de gemeenteleden er zelfs van overtuigd dat alle mensen (ook christenen) die niet lid waren van GP “bezeten” waren (dus dat er boze geesten in hen wonen) en dat alleen GP-leden de waarheid konden zien.

Wat is er van deze sekte geworden? De situatie in de “gemeente” begon steeds meer gespannen te worden en ook de media begonnen hun aandacht op GP te richten. Na een item in EO’s actualiteitenprogramma “Tijdsein” werd het Edwin te heet onder de voeten en vluchtte hij naar Amerika. Daar woont hij nu nog steeds. De meeste gemeenteleden raakten hun geloof kwijt. Sommige konden zich nog aansluiten bij andere gemeenten, waar ze langzaam herstel konden vinden.

Zo extreem is het bij Bethel gelukkig niet. Van 1988 tot 2016 was ds. Orlando Bottenbley daar voorganger en je kunt van hem zeggen dat hij een charismatische persoon is. Ik vind dat wel wat meevallen, omdat ik hem persoonlijk ken. Ik zou hem zelfs eerder een beetje timide willen noemen in het persoonlijke contact. Alleen op het podium is hij als een vis in het water.

Het grote verschil tussen ds. Bottenbley en Edwin is vooral Orlando’s bescheidenheid. Waar Edwin zichzelf een profeet noemde, zou Bottenbley dat nooit doen. Hij zei altijd dat we alles wat hij zei moesten toetsen aan de bijbel. Zijn preken waren altijd heel persoonlijk en open. Iedereen mocht alles van hem weten (behalve zijn pincode) en zo was zijn hele leven een open boek. Dat maakte hem een unieke predikant en dat viel ook de media op.

Wat Bethel altijd een bijzondere gemeente heeft gemaakt is dat bijna alle kerkelijke tradities (zoals het kerkorgel) overboord werden gegooid. De enige leidraad bij Bethel was de bijbel. Er wordt moderne muziek gemaakt waar je vrolijk van wordt en je gaat al gauw uit volle borst meezingen. Iedereen is van harte welkom en die laagdrempeligheid heeft ervoor gezorgd dat de gemeente snel groeide.

Door die snelle groei kregen veel mensen argwaan. Waarom werden zoveel mensen ineens zo enthousiast over Bethel? Wat heeft Bethel wat andere kerken niet hebben? Dat kan toch niet goed zijn? Wat deze mensen echter niet zagen is dat de nieuwe leden van Bethel niet zozeer enthousiast over Bethel waren, maar over Jezus! In veel traditionele kerken wordt elke zondag een kort preekje gehouden over lief zijn voor elkaar, maar de naam Jezus wordt nauwelijks nog genoemd. De reden dat Bethel zo populair werd is omdat het goede nieuws over Jezus op een moderne en duidelijke manier werd verkondigd.

Waarom kan de Bethelgemeente dan wel een sekte worden genoemd? Omdat het christendom vanaf het begin al een sekte werd genoemd. In het bijbelboek Handelingen lees je over hoe er steeds meer christenen kwamen, mede door de prediking van de apostel Paulus. in Handelingen 24 wordt Paulus een sekteleider van de Nazoreeërs genoemd, net zoals Bottenbley door veel mensen de sekteleider van Bethel werd genoemd. Als je christen wordt, word je door de mensen om je heen nu eenmaal gauw bestempeld als een vreemde vogel. Dat is ook mijn persoonlijke ervaring en ik ben daar al lang aan gewend.

Wat is dan de reden dat ik bij Bethel weg ben gegaan? Een deel daarvan kun je lezen in mijn eerste twee artikelen over Bethel. Wat ik daar nog aan wil toevoegen is dat ik op zich geen negatieve gedachten koester over Bethel. Ik vind het alleen jammer dat ik daar niet verder kon doorgroeien als christen. De Bethelgemeente is vooral gericht op mensen die nog nooit van Jezus gehoord hebben, maar als je een “ervaren” christen bent, kom je daar niet veel verder. Mijn geestelijke groei haal ik tegenwoordig vooral uit goede boeken en websites. En daar ben ik tevreden mee.

Ik wens de gemeenteleden van Bethel dan ook Gods zegen toe en ik hoop dat met de jonge voorganger Jacob Folkerts de gemeente nog vele jaren door kan gaan met de verkondiging van het goede nieuws. Tegen de mensen die denken dat Bethel een sekte is wil ik zeggen dat ze niet bang hoeven te zijn dat hun geliefden in gevaar verkeren. Neem gerust zelf een kijkje bij Bethel, want de drempel is laag en de koffie is Fairtrade. De “sekte” van Jezus is er eentje waar je heel blij mee mag zijn.

3 gedachten over “Bethel deel 3 – Sekte of geen sekte?

  1. De Bethel is inderdaad absoluut geen sekte. Ik heb er een fijne tijd gehad. Ik was vrij om te gaan en staan waar ik wilde.

    Als je het boek Hannelore leest zie je daar de kenmerken van een sekte. Daar, een zeer dominante, charismatische en narcistische leider die zichzelf tot profeet heeft bestempeld. Steeds woorden zou ontvangen van God. Waarbij je alles moet doen wat hij zegt en er geen tegenspraak wordt geduld. Waarbij meestal je geld wordt opgeist. En je alle banden met je familie en vrienden verbreekt, omdat alles en iedereen je van God zou af houden en de buitenwereld gevaarlijk is.

    Dat is totaal geen Bethel.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s