Van vragen naar vertrouwen

Ik zat altijd vol vragen. Levensvragen, hoe iets werkt, hoe ik met mensen moest omgaan, of ik ooit een vrouw zou vinden, huisje boompje beestje, enz. Ik groeide op in een christelijk gezin en we gingen elke zondag naar de kerk. Daar werd de hele tijd gezegd dat je je leven aan Jezus moet geven. Dat vonden de meeste kerkgangers schijnbaar heel logisch, maar ik had geen idee wat daar precies mee bedoeld werd.

Hoe geef je je leven aan iemand? Ik ging immers gewoon elke dag naar school, in het weekend leuke dingen doen en zondag rustdag. Hoe geef je dat dan weg? Bij de kerk vonden ze mij een vreemde eend omdat ik dit soort vragen stelde, dus besloten ze om mijn vragen maar te negeren. Hoe moest ik dan aan antwoorden komen?

Later begreep ik via bijbelstudies dat ermee bedoeld werd dat je de leiding over je leven in handen van Jezus moet leggen. Je bent dus niet meer zelf baas over je leven, maar bij alles wat je doet vraag je wat Hij wil. Dat viel nog niet mee, want hoe weet je dat je een antwoord van Hem krijgt en dat het niet iets is wat je zelf hebt bedacht? Bovendien bestaat het gevaar dat je daarin veel te ver doorslaat. Zo kun je een afwachtende houding aannemen waarbij je tegen God zegt “Laat me maar zien wat ik moet doen” en je wordt pas actief als je een antwoord krijgt. Zo kan je hele leven aan je voorbij gaan terwijl je zit te wachten.

Hoe ging dat dan in de bijbelse tijd? Koning David werd de man naar Gods hart genoemd. Hij vroeg altijd aan God wat hij moest doen, maar nam ondertussen wel actie. Kijk maar: “Toen de Filistijnen hoorden dat zij David tot koning over Israël gezalfd hadden, trokken alle Filistijnen op om David te zoeken. Toen David dat hoorde, daalde hij af naar de vesting. De Filistijnen kwamen en verspreidden zich in het dal Refaïm. David vroeg de HEERE: Zal ik optrekken tegen de Filistijnen? Zult U hen in mijn hand geven? En de HEERE zei tegen David: Trek op, want Ik zal de Filistijnen zeker in uw hand geven. Toen kwam David in Baäl-Perazim. David versloeg hen daar en zei: De HEERE is voor mij uit door mijn vijanden heen gebroken als een doorbraak van water. Daarom gaf hij die plaats de naam Baäl-Perazim. Zij lieten daar hun afgoden achter, en David en zijn mannen namen ze mee. Daarna trokken de Filistijnen opnieuw op en verspreidden zich in het dal Refaïm. David vroeg de HEERE om raad. Die zei: U moet niet optrekken; maak een omtrekkende beweging tot achter hen, zodat u bij hen komt van de zijde van de moerbeibomen. En laat het gebeuren, wanneer u het geluid van voetstappen in de toppen van de moerbeibomen hoort, dat u zich dan haast; want dan is de HEERE vóór u uit gegaan om het leger van de Filistijnen te verslaan. David deed zo, zoals de HEERE hem geboden had, en hij versloeg de Filistijnen van Geba af tot waar u bij Gezer komt.” – 2 Samuël 5:17-25.

Nu kun je zeggen dat David heel specifieke opdrachten van God kreeg door de mond van de profeten. Maar waar het vooral om gaat is zijn houding. Bij alles wat er op hem af kwam ging hij meteen naar God. Hij had ook met zijn handen in zijn haar kunnen gaan zitten toen het dal vol kwam te staan met Filistijnse soldaten. Dat was immers een dreiging van geweldige proporties, zoals wij ze nog nooit zijn tegengekomen. Toch bleef David altijd op God vertrouwen en vol van dat vertrouwen ging hij de strijd aan. Daarom gaf God hem de overwinning.

Hoe doen wij dat? Wij hebben niet de luxe van profeten die ons precies vertellen wat God wil. Maar wij hebben iets veel beters! Op de eerste Pinksterdag werd de Heilige Geest uitgestort over de volgelingen van Jezus. Daarmee hebben we geen profeten meer nodig, want de Heilige Geest laat ons zien wat we moeten doen.

Maar hoe werkt dat dan precies? Er komt immers geen stemmetje in je hoofd dat je precies vertelt wat je moet doen. Ook dat is iets waar ik jaren over gedaan heb om het te begrijpen. Toen ik als kind aan Jezus vroeg om in mijn hart te komen wonen werd ik vervuld met de Heilige Geest. Daar voelde ik niks van, ik ging gewoon door met mijn leven. Pas in mijn tienerjaren begon me iets op te vallen. Ik werd gepest op school en ik haatte mijn pesters. Het liefst wilde ik ze zo hard in elkaar slaan dat ze het nooit weer zouden doen. Maar in plaats daarvan kwam er steeds meer een verlangen in me om ze te helpen of om ze iets te geven. In plaats van te schelden ging ik vriendelijk met ze om. Dat bleek het werk van de Heilige Geest te zijn. Omdat Hij in je hart woont, is dat de plek van waaruit Hij werkt. Hij plaatst verlangens in je hart die recht tegen je gevoelens en gedachten in lijken te gaan.

Om nog een klein voorbeeldje te geven wil ik je vertellen wat er twee jaar geleden gebeurde. Wij woonden toen nog maar een half jaar in Franeker. Onze achterburen hebben een zoon die in het begin wel eens met onze kinderen speelde, maar hij bleek een nogal gemene jongen te zijn en daarom wilden ze niet meer met hem spelen. Op een dag kwamen onze kinderen huilend thuis omdat de buurjongen hen ervan had beschuldigd dat ze hem een tand door de lip hadden geslagen. Zijn moeder kwam met hem in onze achterpoort staan om dit te laten zien. Dit soort dingen waren al vaker gebeurd, dus dit was voor mij de druppel. Ik was het zat en ik stuurde haar weg. Op dat moment kwam haar man thuis en zonder te vragen wat er aan de hand was nam hij een aanloop en schopte mij met een soort karatetrap in mijn borstkas. Ik belde de politie, maar omdat er geen getuigen waren kon die niks doen.

Je kunt je voorstellen dat ik na dit incident niet meer zo goed met de achterburen kon opschieten. Ik was in het begin heel erg op mijn hoede als ik de achterpoort open deed. Het liefst had ik ze teruggepakt, maar ik wist niet hoe. Na verloop van tijd begon ik echter te veranderen. Ik kreeg een steeds groter wordend verlangen om iets aardigs voor ze te doen of om ze iets te geven. Toen ik deze week een bouwradio won bij een radiospelletje zat ik zelfs met de gedachte te spelen om deze aan de achterbuurman te geven omdat hij in de bouw werkt. Hoe is het mogelijk dat ik zulke dingen denk over de man die mij geschopt heeft? Dát is blijkbaar de Heilige Geest die in mij woont.

Hoe kan de Heilige Geest dan de leiding over je leven overnemen? Als je nog maar net christen bent dan kun je daar best wel mee blunderen. Maar dat is niet erg, want elke verkeerde keuze kan uiteindelijk wel weer opgelost worden. Hoe langer je met God leeft, hoe meer je leert om op Hem te vertrouwen. Als je op het punt staat om een verkeerde keuze te maken, krijg je vaak een waarschuwing in je hart. Je kunt dan zelf kiezen of je daar naar wilt luisteren of niet. Een voorbeeld daarvan zie je in de bijbel in het boek Jona. Lees dat zelf maar eens. Jona maakte ook een verkeerde keuze, maar uiteindelijk kwam hij wel op de plek terecht waar God hem wilde hebben.

Zo hoeven wij dus niet te twijfelen of we wel de juiste keuzes hebben gemaakt. God is altijd bij machte om je situatie te veranderen en om een slechte keuze ten goede te keren. Ook hier wil ik graag een voorbeeld van geven.

Toen ik met mijn vrouw wilde trouwen, woonde zij met de kinderen in Franeker. Omdat ik in Drachten werkte, leek het ons handig om daar te gaan wonen. We gingen op zoek naar een huis in Drachten en met hulp van mijn schoonvader konden we een huis kopen waarvan we dachten dat dit het ideale huis was. Het stond namelijk op een ideale locatie, dichtbij scholen en winkels. Maar vanaf het moment dat we daar woonden kregen we al spijt. Het bleek een koud en vochtig huis te zijn en mijn vrouw kreeg daar al gauw last van. We schreven ons in bij de woningbouw om te kijken voor een ander huis. Mede omdat ik werkloos was geworden konden we ons geen koophuis meer veroorloven, dus moesten we haast maken om iets anders te vinden. Maar op de site van de woningbouw stonden vrijwel nooit geschikte huizen voor ons. Totdat we een huis zagen dat “toevallig” in Franeker stond. Dat huis voldeed precies aan onze wensen en daarom reageerden we er meteen op. We eindigden op positie 4, dus we dachten dat we dit huis niet konden krijgen. Maar de eerste drie wilden het huis niet hebben, dus kregen we het alsnog toegewezen! In dat huis wonen we nu nog steeds en we voelen ons er steeds meer thuis. We hebben al heel wat geïnvesteerd om het huis en de tuin aan te passen aan onze eigen wensen en we hopen dat we in dit huis oud kunnen worden. Zo heeft God een verkeerde keuze ten goede gekeerd en daardoor gaat het steeds beter met ons.

Zit jij passief te wachten op een briefje uit de hemel? Als wij niet op dat huis in Franeker hadden gereageerd, had God onze verkeerde keuze niet ten goede kunnen keren. Je moet dus wel zelf actie ondernemen. Daarbij mag je erop vertrouwen dat God je zal leiden. Wat onderneem jij vandaag? Heb je God al gevraagd om je te helpen kiezen? Als Jezus in je hart woont met zijn Heilige Geest, hoef jij je geen zorgen te maken over verkeerde keuzes. Je vragen veranderen dan in vertrouwen. In plaats van nerveus te zijn krijg je dan rust en vrede in je hart. En dát is meer waard dan goud of zilver.

Een gedachte over “Van vragen naar vertrouwen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s